πεφταστερι

και στην τελικη τι είναι αυτό με φοβίζει
,πως όλα αυτά τα τραγούδια απευθύνονται
σε μια ζωή μεγαλύτερη απο αυτη 
σε μια ζωη που δεν έχω καν ακουμπήσει .

Απλα ξέρεις θα θελα , να κραταω εστω μια επιβεβαίωση ότι 
απευθύνονται και προς ελπιδα αυτης
της θανατικής μετριότητας .

Γιατι εκεινη ολα τα νεκρωνει,
ολα

και τα παθη και τις αγαπες και τους ερωτες 
και ολα εκεινα τα παιδικα 
ονειρα που καναμε με τον ηλιο οταν γεμιζαμε 
τα κουβαδακια μας 
.Εκεινα που καναμε οταν 
παιζαμε κυνηγητο και ολα εκεινα που πεφτουν 
απο πανω σου οταν προχωρας .

Αλλαγη

Ξερεις τελικα ειναι παρα πολλα τα πραγματα που κανουμε για να δειξουμε οτι σπαμε το κουκουλι μας
το σκεφτομαι καμια φορα και γελαω  ..να ο καπνος μου το θυμισε τωρα
εκεινη τη ριμαδα... η ιδεα που εχουν οι αλλοι για μας
-αληθεια δεν το παραδεχεσε;
γελια και οι δυο ,
σιωπη και οι δυο.
.
ολα μοιαζουν τοσο νεκρα τοσο ψευτικα τελικα


 Δεν πειραζει ομως γιατι το καταλαβα
Σημερα εσπασα
 το κουκουλι των σκεψεων μου
Ναι ..Το προτιμουσα αυτο
Σπαω το κουκουλι τον σκεψεων που εμποδιζε τους ανθρωπους
να με ανακαλυψουν, να μου μιλισουν ,να ειναι ανετοι μαζι μου

Τωρα πια κανενα  απωθημενο δεν εχω ..Τιποτα να αποδειξω

Ολα αυτα συνεβησαν ενα πρωινο
...εκωφαντικα και χαριτωμενα


νομιζω οτι υπαρχουν και πεταλα γυρω γυρω :P


 νομιζω πως και τα παντα ειναι όμορφα

Σιγουρα ειναι.
                                                                                                                 

                                                                                                            

Σ' αγαπάω μα δεν έχω μιλιά να στο πω

Δεν μπορω να βρω τα λογια να το πω 

ηταν κατι σαν εκρηξη

 χρονολογιμενη βομβα
 εξεραγει

 Μια Εικονα  

                                                μετα απο αυτο o ευατος μου  δε θα με ξανα εμποδισει να σε ονειρευομαι ξυπνια.Συμφορα., 

Σε ενα παράλληλο σύμπαν ενα  κίτρινο λοφακι ..

μπορω να σε δω μεσα απο ενα υλικό που μου δινει την χάρη να σε ακουμπάω
 αισθάνομαι το χέρι σου ,την αφη ,τα λεπτα χειλι σου την όμορφη τριχοφια που διαμορφωνεται κάτω απο το υλικο .
 Το ξερω οτι καταλαβαινεις μπορω να το αισθανθω στον αερα

 Κοντοστεκεσαι  μπερδευμενος λυπημενος το νιωθεις και εσυ μα δεν  βλεπεις

μα..            
''ειμαι εδω''
 ξαφνικα ολα σταματουν  τα δεντρα τα πουλια ,ο ανεμος κανουν εκκωφαντικη την αλλαγη
γιατι παω εναντια στη φυση που με θελει σιωπηλη
μηπως τελικα αυτο φοβαμαι?
οχι σκεψεις.χωρις σκεψεις φωναζω
το υλικο με μπουκώνει σαν πλαστικη σακουλα  και βαλθεται να με πνιξει
.Mπορει να λιγιζω και να πεφτω σαν κουκουλι αραχνης μα δεν σταματω,  οχι τωρα ..πεθαινω για να ξερω!

και για μια στιγμη...

γυρνας με κοιτας με εκεινο το βλεμα της αγαπης  και ενα ποθο ταιριασμα με κατι που δεν βλεπεις 

Σε νιωθω ,με νιωθεις
  με κοιτας για ακομα ακομα μια απο αυτες τις φορες... Μα δεν υπαρχω η δεν με βλεπεις?



δεν με βλεπεις ...και εγω που σου διχνω κατι που δεν εισαι .
Σε θελω
Μονο τα ματια μου να εμπιστευεσε.



   

... Συνήθως το ευκολότερο πάντα είναι ο τίτλος...

   ...Ενα παραδεισο του μυαλου αυτο ονειρευομαι...και εκει και να του κλεβω κανα σπορο σε λεξεις μονο και μονο για να τον αναγκαζω να φτιαχνει καινουργιους.

Όσες πολλές φορές ματώσω η ηττηθω τόσες πολλές φορές να βρέχει εκεί .

Να μην ειναι πάντα άσχημος ο πόνος να κυκλώνει το πείσμα  σαν λίπασμα το όμορφο πράσινο και μεγαλώνει γρηγορότερα. Τι πρασινο και γαλαζιο?Εκει σιγουρα πιο ομορφα πραγματα θα φυτρωνουν ...

Μισώ όταν γίνετε γκρι ο ουρανός και τα συννεφάκια  κολλάνε σε σημείο πάνω απτά κεφάλια μας. Μισω και τη θαλασσα γυρω απτ'ο νησι που μου θυμιζει οτι δεν μπορω να παρω ενα καραβι και να φυγω, ασφυκτιώ ,αν δεν φυγω ασφυκτιώ.

 Ασε που με τέτοια βροχή τα πάντα σαπίζουν

.

Μην βρέχει και μέσα σου..