... Συνήθως το ευκολότερο πάντα είναι ο τίτλος...

   ...Ενα παραδεισο του μυαλου αυτο ονειρευομαι...και εκει και να του κλεβω κανα σπορο σε λεξεις μονο και μονο για να τον αναγκαζω να φτιαχνει καινουργιους.

Όσες πολλές φορές ματώσω η ηττηθω τόσες πολλές φορές να βρέχει εκεί .

Να μην ειναι πάντα άσχημος ο πόνος να κυκλώνει το πείσμα  σαν λίπασμα το όμορφο πράσινο και μεγαλώνει γρηγορότερα. Τι πρασινο και γαλαζιο?Εκει σιγουρα πιο ομορφα πραγματα θα φυτρωνουν ...

Μισώ όταν γίνετε γκρι ο ουρανός και τα συννεφάκια  κολλάνε σε σημείο πάνω απτά κεφάλια μας. Μισω και τη θαλασσα γυρω απτ'ο νησι που μου θυμιζει οτι δεν μπορω να παρω ενα καραβι και να φυγω, ασφυκτιώ ,αν δεν φυγω ασφυκτιώ.

 Ασε που με τέτοια βροχή τα πάντα σαπίζουν

.

Μην βρέχει και μέσα σου..