12.30.2012

πεφταστερι

και στην τελικη τι είναι αυτό με φοβίζει
,πως όλα αυτά τα τραγούδια απευθύνονται
σε μια ζωή μεγαλύτερη απο αυτη 
σε μια ζωη που δεν έχω καν ακουμπήσει .

Απλα ξέρεις θα θελα , να κραταω εστω μια επιβεβαίωση ότι 
απευθύνονται και προς ελπιδα αυτης
της θανατικής μετριότητας .

Γιατι εκεινη ολα τα νεκρωνει,
ολα

και τα παθη και τις αγαπες και τους ερωτες 
και ολα εκεινα τα παιδικα 
ονειρα που καναμε με τον ηλιο οταν γεμιζαμε 
τα κουβαδακια μας 
.Εκεινα που καναμε οταν 
παιζαμε κυνηγητο και ολα εκεινα που πεφτουν 
απο πανω σου οταν προχωρας .

Δεν υπάρχουν σχόλια: