Σ' αγαπάω μα δεν έχω μιλιά να στο πω

Δεν μπορω να βρω τα λογια να το πω 

ηταν κατι σαν εκρηξη

 χρονολογιμενη βομβα
 εξεραγει

 Μια Εικονα  

                                                μετα απο αυτο o ευατος μου  δε θα με ξανα εμποδισει να σε ονειρευομαι ξυπνια.Συμφορα., 

Σε ενα παράλληλο σύμπαν ενα  κίτρινο λοφακι ..

μπορω να σε δω μεσα απο ενα υλικό που μου δινει την χάρη να σε ακουμπάω
 αισθάνομαι το χέρι σου ,την αφη ,τα λεπτα χειλι σου την όμορφη τριχοφια που διαμορφωνεται κάτω απο το υλικο .
 Το ξερω οτι καταλαβαινεις μπορω να το αισθανθω στον αερα

 Κοντοστεκεσαι  μπερδευμενος λυπημενος το νιωθεις και εσυ μα δεν  βλεπεις

μα..            
''ειμαι εδω''
 ξαφνικα ολα σταματουν  τα δεντρα τα πουλια ,ο ανεμος κανουν εκκωφαντικη την αλλαγη
γιατι παω εναντια στη φυση που με θελει σιωπηλη
μηπως τελικα αυτο φοβαμαι?
οχι σκεψεις.χωρις σκεψεις φωναζω
το υλικο με μπουκώνει σαν πλαστικη σακουλα  και βαλθεται να με πνιξει
.Mπορει να λιγιζω και να πεφτω σαν κουκουλι αραχνης μα δεν σταματω,  οχι τωρα ..πεθαινω για να ξερω!

και για μια στιγμη...

γυρνας με κοιτας με εκεινο το βλεμα της αγαπης  και ενα ποθο ταιριασμα με κατι που δεν βλεπεις 

Σε νιωθω ,με νιωθεις
  με κοιτας για ακομα ακομα μια απο αυτες τις φορες... Μα δεν υπαρχω η δεν με βλεπεις?



δεν με βλεπεις ...και εγω που σου διχνω κατι που δεν εισαι .
Σε θελω
Μονο τα ματια μου να εμπιστευεσε.